Armoede en sociale ongelijkheid - ideeën

Veel kinderen in de wijk leven in kansarmoede. De kansarmoede heeft veel verschillende gezichten. Als ouders vandaag de Keinkesstraat inwandelen naar de Europaschool dan moet men langs een goor afvalpark. Ook de parking voor de Turkse winkel is levensgevaarlijk voor kleine kinderen. Het is kortom geen plaats om ontspannen aan je dag naar school te beginnen. Juffen en meesters merken ook dat niet iedereen een lunch mee naar school brengt. Het zou fijn zijn om met de buren van de Keinkesstraat, de winkeliers, de ouders en de kinderen onze straat een heel ander cachet te geven. We denken onder andere aan: Het afval van de Kaasblok zou best in ondergrondse containers zitten, waar alleen mensen van de Kaasblok hun afval in kunnen doen. Op die manier kun je van die hoek een fijne ontmoetingsplaats maken, met bankjes en wat groen Samen met een kunstenaar zouden we die hoek een mooie uitstraling kunnen geven. Ook de versiering van de muur van wat vroeger het krantenwinkeltje was. Denk bijvoorbeeld aan de muur met grafiti bij het binnenrijden van Sledderlo, een project van een kunstenaar met jongeren van de buurt is geweest. Kan ook hier toegepast worden. Zo is het iets van de jongeren zelf en wordt het beschermd. We zouden met bloembakken en fruitstruiken een soort straatfruitproject kunnen opstarten. Kinderen, ouders en buren zorgen samen voor de bakken en van mei tot september kan er fruit geplukt worden. Uit dit project zou een permanent overleg kunnen groeien zodat regelmatig overleg kan plaatsvinden. 
Personen die hierover nagedacht hebben zijn Caroline Vanderhallen, Niyazi Isci, Gozbon Cugu, Gungor, Hubert Crals, Stany Nimmegeers.

Het solidariteitsbrood is een project waarin de mens centraal staat, waar solidariteit en begrip een rijkdom worden voor de wijk, voor de minderbedeelden in onze maatschappij en voor heel de samenleving. Concreet willen we dit realiseren via het principe van de uitgestelde koffie. Hoe werkt het? Wanneer een klant, als uiting van vrijgevigheid, een uitgesteld brood bestelt, dan betaalt hij twee broden maar ontvangt er slechts één. Het tweede brood is bestemd voor een volgende, behoeftige persoon die een brood wenst. Die persoon kan aan de bakker vragen of er nog een brood ‘in de wacht’ staat en deze op de gezondheid van de eerste klant meenemen. De persoon die het brood krijgt weet niet wie het aangeboden heeft. Door de anonimiteit is het project heel laagdrempelig en dus heel toegankelijk, zowel voor de gever als voor de ontvanger. Ook de gever zal niet weten wie zijn brood zal eten. De minderbedeelde persoon zal zich op deze manier ook minder uitgesloten voelen, ondanks zijn financiële moeilijkheden. Nog een belangrijk aspect is het feit dat behoeftige burgers, net zoals alle andere burgers gewoon naar een bakker kunnen stappen om een brood te gaan ‘kopen’. In een tweede instantie denken we ook aan ‘De uitgestelde pizza’, zelfde principe als ‘Het uitgesteld brood’.

De Genkenaar heeft nood om met een vraag op een centraal punt terecht kunnen voor ondersteuning of sociaal-juridische bijstand. We merken op dat er meer Genkenaren beroep doen op onze eerste lijnsadvies, nu vooral een grote groep van Genkenaren (Italianen van de eerste generatie). Gezien dat we al sinds enige tijd hierover bevraagd worden en de mensen hiermee met succes tegemoet komen, willen we een lokaal adviespunt voor elke niet zelfredzame Genkenaar. Dat wij ze hiermee ook sterk genoeg maken’ door hen op maat te informeren en zo nodig toeleiden naar de juiste diensten.